تبلیغات
دانشجویان هوشبری دانشکده گراش ورودی 87 (ASGU) - اثر داروها
 
دانشجویان هوشبری دانشکده گراش ورودی 87 (ASGU)
هرگز نمیرد انکه دلش زنده شد به عشق
 
 

مقایسه اثرات ایزوفلوران پروپوفول و ایزوفلوران تیوپنتال بر سطح نوراپینفرین پلاسما به دنبال تحریک دردناک در عمق بیهوشی یکسان

 

پاسخهای بدن بیماران نسبت به تحریکات مختلف با تغییرات وسیع فیزیولوژیک در بدن همراه است. یکی از واکنشهای مهم بدن، آزادسازی کاتکول آمینها به خصوص نوراپینفرین میباشد که میتواند تغییرات پاتوفیزیولوژیکی

مانیتورینگ عمق بیهوشی) و ) BIS در بدن ایجاد نماید. در این مطالعه با ایجاد عمق مناسب بیهوشی تحت مانیتورینگ

استفاده از اثر داروهای مختلف در القا و نگهداری بیهوشی، تغییرات سطح نوراپینفرین پلاسما مورد بررسی قرار گرفت.

بدین منظور از 2 داروی تیوپنتال و پروپوفول برای القا و ایزوفلوران برای نگهداری بیهوشی استفاده شد و سطح

15 سال - نوراپینفرین به دنبال تحریکات دردناک خاص، اندازهگیری گردید. در این مطالعه 60 بیمار در محدوده سنی 45

که برای جراحی انتخابی ترمیم رباط قدامی زانو انتخاب شده بودند و بیماری زمینهای نداشتند به صورت اتفاقی در 2

سنجیده شد. برای تمام بیماران BIS قرار گرفته و بررسی شدند. عمق بیهوشی بیماران با مانیتورینگ (II ،I) گروه

به حد 70 تزریق گردید و نمونه وریدی جهت تعیین سطح نوراپینفرین پایه گرفته شد BIS میدازولام وریدی تا رسیدن

به 40 تجویز گردید. در مرحله بعد 3 میکروگرم به BIS پروپوفول تا رسیدن II تیوپنتال و در گروه I سپس در گروه

0 میلیگرم به ازای کیلوگرم آتراکوریوم جهت تسهیل لولهگذاری تراشه به / ازای کیلوگرم فنتانیل جهت ایجاد بیدردی و 5

هر گروه داده شد. لولهگذاری تراشه حداکثر در مدت 15 ثانیه صورت میگرفت و افرادی که لولهگذاری مشکل یا طولانی

داشتند از مطالعه حذف میشدند. سه دقیقه پس از لولهگذاری جهت اندازهگیری نوراپینفرین، از بیمار نمونه خون وریدی

1% تجویز میگردید که پس از / گرفته میشد. در مرحله نگهداری بیهوشی برای تمام بیماران، ایزوفلوران در محدوده 2

داده میشد و 3 دقیقه بعد ACL اجازه برش جراحی پوستی در عمل ترمیم ،(BIS= ثابت شدن عمق بیهوشی در بیمار( 40

نمونه خون وریدی برای تعیین سطح نوراپینفرین گرفته میشد. به این ترتیب سطح نوراپینفرین پایه پلاسما، پس از

اندازهگیری میگردید. نتایج به دست ELISA لارنگوسکوپی و پس از تجویز ایزوفلوران و برش جراحی توسط روش

0 میکروگرم در /245+0/ آمده سطح نوراپینفرین پایه را در گروهی که پروپوفول دریافت کرده بودند 113

نشان داد. (Pvalue=0/ 0 میکروگرم در دسیلیتر( 225 /210±0/ دسیلیتر(میانگین±انحراف معیار) و در گروه تیوپنتال 105

0 میکروگرم در دسیلیتر و در گروه تیوپنتال /236±0/ سطح نوراپینفرین پس از لارنگوسکوپی در گروه پروپوفول 125

و پس از برش جراحی و دریافت ایزوفلوران در گروه پروپوفول (Pvalue= 0/216±0/118 میکروگرم در دسیلیتر( 534

به (Pvalue=0/ 0 میکروگرم در دسیلیتر( 716 /223±0/ 0/229±0/102 میکروگرم در دسیلیتر و در گروه تیوپنتال 128

دست آمد. با توجه به این نتایج میتوان گفت که از نظر تغییرات سطح نوراپینفرین تفاوت معنیداری در 2 گروه

پروپوفول وتیوپنتال و ایزوفلوران وجود ندارد.



درباره وبلاگ


این وبلاگ با همکاری و تلاش چند نفر از دانشجویان رشته هوشبری دانشکده پیراپزشکی گراش با هدف اطلاع رسانی مسایل مرتبط با بیهوشی راه اندازی شده، امید است با نظرات خود ما را در این راه یاری کنید.

مدیر وبلاگ : دانشجویان هوشبری دانشکده گراش
نظرسنجی
به نظر شما بهترین استاد دوره کارشناسی کی بود؟













جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
هوشبری 87