تبلیغات
دانشجویان هوشبری دانشکده گراش ورودی 87 (ASGU) - بیهوشی نوین
 
دانشجویان هوشبری دانشکده گراش ورودی 87 (ASGU)
هرگز نمیرد انکه دلش زنده شد به عشق
 
 
محمد اسماعیل تشید

 

 

 

 

خلاصه : دكتر محمد اسماعیل تشید در سال 1306 خورشیدی در تهران متولد شد.در دانشكده پزشكی به تحصیل پرداخت و تخصص اش را از كشور آمریكا دریافت كرد. او پس از مراجعت به ایران در دانشگاه تهران مشغول به كار شد و در سال 1349 به مقام استادی نائل آمد.دكتر تشید بنیانگذار بیهوشی نوین در ایران است.ایشان پس از چند دهه تلاش در عرصه ها مختلف علمی و پژوهشی در سال 1373 به افتخار بازنشستگی نائل آمد.
گروه : علوم پزشكی
رشته : بیهوشی
والدین و انساب : پدر محمد اسماعیل تشید در مجلس شورای ملی همردیف قضات انجام وظیفه می كرد و در عین حال اهل تحقیق و تفحص بود. وی درباره پدر ش می گوید:"ازجمله مجله ای به اسم مجله تاریخ اسلام منتشر می كرد. هر از گاهی نیز كتابی تحقیقی تألیف می كرد. مثل كتابی كه درمورد شجره نامه امام زاده های ایران نوشته بود. "
تحصیلات رسمی و حرفه ای : محمد اسماعیل تشید دوران دبستان و دبیرستان (شرف) را در تهران گذراند و پس از قبولی در كنكور پزشكی در دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و در سال 1331 برای ادامه تحصیلات تخصصی عازم آمریكا شد و در آنجا دوره انترنی را گذراند.این تجدید دوره باعث شد تا با بیهوشی مدرن اشنا شود. دكتر تشید پس از دو سال توانست بورد تخصصی اش را از كالج طبی نیویورك اخذ نماید.
خاطرات و وقایع تحصیل : محمد اسماعیل تشدید از دوران تحصیل چنین می گوید:"در دوران دانش آموزی همیشه شاگرد متوسطی بودم ولی علوم طبیعی همیشه برایم جاذبه فراوانی داشت. اولین موفقیت بزرگ من كسب رتبه پنجاهم در كنكور دانشكده پزشكی بود. "
فعالیتهای ضمن تحصیل : محمد اسماعیل در زمان دانشجویی در آمریكا با رشته ه بیهوشی مدرن آشناشد كه در باره چنین یاد می كند:"علاقه من به رشته بیهوشی چنان شدید بود كه به كار و برنامه سخت رزیدنتی قناع نمی كردم و در پایان برنامه روزانه و شبانه باز هم به مطالعه و تفكر درباره دیده ها و خوانده های آن روز می پرداختم. در مورد بعضی نظرات و ابتكاراتی كه در نظرم رسیده بود با خود مباحثه می كردم و آنها را سبك و سنگین می كردم. در این زمان برایم اتفاقی افتاد كه در زندگی علمی من تأثیر فراوان به جای گذاشت. من نقشه یك والو بدون بازگشت را كه برای بیهوشی نزد خردسالان به كار می رود روی كاغذ ترسیم كردم و پس از تردید بسیار بالاخره آن را نزد آقای forreger كه اولین سازنده دستگاه بیهوشی (با فلومتر آبی) بود و كارخانه ای هم برای ساخت انبوه دستگاه بیهوشی دایر كرده بود بردم. درنظر من او در آن زمان یك غول بزرگ علمی و ابتكار محسوب می شد. من با حجب و خجالت در حالیكه ضربان قلبم بیش از معمول می زد طرح پیشنهادی خود را به انضمام یك كادوی نفیس نقره تقدیم كردم. ایشان قول دادند كه روی آن مطالعه و اقدام كنند. من بسیار خوشحال و راضی از پیش ایشان بازگشتم. ماه ها گذشت ولی انتظار بیهوده بود و تا زمان خروجم از آمریكا از ایشان خبری نشد. دو سال بعد از مراجعتم به ایران تصادفاً در دست یكی از دوستان كه تازه از آمریكا مراجعه كرده بود با كمال شگفتی به والو ابداعی خودم برخورد كردم و معلوم شد كه اقای فورگر برای فروش بیشتر والو را به نام دو تن از متخصصان بنام آمریكایی در بازار عرضه كرده است. این قضیه در ابتدا برایم بسیار ناگوار و تكان دهنده بود. با آمریكا تماس گرفتم، گفتند پیرمرد مرده است و این جریان قابل تعقیب نیست. تنها فایده ای كه از این قضیه عایدم شد این بودكه به چشم خود دیدم برای ما هم امكان دارد كارهایی انجام دهیم كه به فكر دیگران نرسیده است. لذا این اتفاق باعث شد عقده حقارت را از خود دور سازم و حس اعتماد به نفس را در خود تقویت كنم. "
همسر و فرزندان : محمد اسماعیل تشید متاهل است. او سه فرزند پسردارد.
وقایع میانسالی : محمد اسماعیل تشید پس از تكمیل تحصیلات تخصصی به اصرار پدرش در اولین فرصت (1324) به ایران باز می گردد و خیلی زود به عنوان رییس درمانگاهی در دانشگاه تهران دعوت به كار می شود. او خود در مورد كارش به عنوان هیأت علمی چنین می گوید: "كار در دانشگاه آرزوی من بود. چرا كه من به كار خصوصی علاقه ای نداشتم. پس از مدتی یمتوجه شدم كه بیهوشی در ایران ارزش و مقام خودش را ندارد. پزشكان آن را به چشم یك تخصص درجه 2 و مردم نیز به متخصص بیهوشی به عنوان یك تكنسین نگاه می كردند. این موضوع مرا بسیار ناراحت و افسرده كرده بود. دلیل این نگرش منفی به بیهوشی هم به علت این بودكه قبلاً به اندازه كافی به علم بیهوشی پرداخته نشده بود و فقط به انجام تكنیك های آن بسنده شده بود. بنابراین بیهوشی ایران تبدیل شده بود به گذاشتن لوله و دادن اتر. " استاد در مورد این دوران چنین می گوید: «من واله و شیفته آموزش و پیشرفت رشته خودم بودم. از اینكه مشاهده می كردم بیهوشی راه تعالی خود را در ایران باز كرده است راضی و خرسند بودم و شب و روز تلاش می كردم كه در این قضیه حیاتی سهم بیشتری داشته باشم. شاید مسخره به نظر برسد كه من غیر از فعالیت های روزانه، شب ها همیشه یك مداد و كاغذ كنار بسترم داشتم و گاهی در دل شب بیدار می شدم و چیزهایی كه به نظرم می رسید یاداشت می كردم، نكند كه فردا فراموشم شود
مشاغل و سمتهای مورد تصدی : محمد اسماعیل تشید پس از مراجعت از آمریكا به عنوان رئیس درمانگاه در دانشگاه تهران مشغول بكار شد و در سال 1349به مقام استادی رسید و در همان سال مدیریت گروه بیهوشی دانشگاه تهران به ایشان محول شد . دراین زمان بود كه با كمك همكاران خود جهت اعتلای بیهوشی در ایران اقدامات زیادی انجام دادند.
مراکزی که فرد از بانیان آن به شمار می آید : در سال 1349 دكتر تشید به مقام استادی می رسد و در همان سال مدیریت گروه بیهوشی دانشگاه تهران به ایشان سپرده می شود. بدین ترتیب فرصت مناسبی برای استاد فراهم می شود تا به آرزوی خود یعنی اعتلای بیهوشی در ایران، خارج كردن آن از خرقه یك تخصص درجه 2 و رساندن به سطح مراكز پیشرفته جهان جامه عمل بپوشاند. خوشبختانه در آن زمان همكاران جوان و فاضلی نیز چه در دانشگاه تهران و چه دانشگاه های دیگر پیدا شده بودند كه با استاد همدل و همراه بودند. بدین ترتیب دكتر تشید و همكارانش دست به اقداماتی می زنند كه رخوت چندین ساله گروه بیهوشی را می شكند و تحولی بنیادی در آن ایجاد می شود. برخی ازآن اقدامات از این قرارند: تنظیم برنامه آموزشی چرخشی برای رزیدنت ها، شروع كلاس های نظری هفتگی، پایه گذاری جلسات ماهانه متخصصان بیهوشی، مشاركت در تأسیس انجمن آنستزی و راینماسیون، فرستادن اجباری كادر علمی برای یك سال نوآموزی در مراكز معتبر بیهوشی، افزایش سریع تعداد مقالات در داخل و خارج از كشور، تخصیص یك شماره از مجله MEJ (Medical East Journal) برای مقالات متخصصان ایرانی (استاد مدتی نیز جزء هیأت تحریریه این مجله بوده اند)، كاربرد دستگاه اندازه گیری گازهای خونی برای اولین بار در ایران، برنامه ریزی برای تأسیس ICU، بهره گیری از ونتیلاتور انگستروم برای اولین بار، افتتاح اولین بخش ریكاوری در ایران (بیمارستان امام خمینی (ره)) ، حضور مداوم در اتاق های عمل و نظارت بر آموزش های عملی بیهوشی مدرن و بالاخره برپا كردن سمینارهای كارآموزی و خودآموزی بیهوشی توسط سرشناس ترین متخصصان بیهوشی آن زمان در دنیا. دكتر تشید نظام چرخشی برای رزیدنت های بیهوشی را ایجاد كرد با این ترتیب آنان امكان می یافتند از نحوه كاربرد روش بیهوشی در بخش های مختلف آگاهی یابند.
شاگردان : شاگرد برجسته محمد اسماعیل تشید ،دكتر سیندخت دهش است كه در مورد استادش چنین می گوید: "دكتر تشید اكنون در آستانه هفتاد سالگی زندگی پربار و پرثمر خویش است. و چه خوب است كه هر گاه به سال های پیشین زندگی علمی و خصوصی خویش می اندیشد، آن را مشحون از تلاش، سازندگی، بالندگی، صفا و صمیمیت می بیند. راهش پر رهرو و عمرش دراز باد. "
جوائز و نشانها : -جایزه بهترین كتاب سال برای كتالیف كتاب"انتخاب روش بیهوشی" - رتبه دوم ابداع و اختراع دومین جشنواره ابن سینا (بهمن 1379) به خاطر ابداع لوله حلقی جدید برای تهویه تنفسی(این جشنواره رتبه اول نداشت)
چگونگی عرضه آثار : محمد اسماعیل تشید بر اساس مطالعات پرتونگاری روی شكل راه هوایی فوقانی به این نتیجه رسید كه لوله های اندوتراكتال ماگیل كه در دنیا متداول بود فاقد شكل تشریحی مناسب است و برای اولین بار ثابت كرد كه بسیاری از عوارض لوله گزاری تراشه مربوط به همین شكل نامناسب است. ایشان لوله ای با انحنای مناسب ابداع نمود و مقاله ای در مورد این لوله نوشت كه در مجله British Journal of Anesthesia به چاپ رسید. لوله را به نام لوله S شكل دانشگاه تهران نامگذاری كرد. پس از آن خلاصه این مقاله در دو كتاب مرجع با كسب اجازه از استاد وارد شد و كارخانه ویلیراش آلمان دست به تولید تجارتی آن زد. این لوله در خارج از ایران در لوله گذاری از راه بینی و نیز در لوله گذاری های مشكل چه از راه بینی و چه از راه دهان انتخاب اول را به خود تخصیص داده است. پس از ارایه لوله S شكل ایشان برای دهان هایی كه بیش از یك سانتیمتر باز نمی شوند تیغه ای با ضخامتی مناسب برای لارنگوسكوپ طراحی می كند كه در آلمان به تولید می رسد. همچنین دریچه ای برای تكمیل سیستم جكسون نیز پیشنهاد می كند كه در مجله MEJ منتشر می گردد. در سال 1349 استاد با كمك دكتردهش پروژه ای را برای یافتن یك تركیب ضد درد با عوارض حداقل شروع می كند . این پروژه به نتیجه می رسد و دارویی به نام پتینزوسین ساخته می شود. نتیجه این پروژه نیز در مجله آنستزیا در انگلیس منتشر می گردد. استاد همچنین در سال 1359 یك وضعیت ایده آل برای نجام بیحسی نخاعی پیشنهاد می كند كه در مجله MEJ به چاپ می رسد و امروزه همه به طور روزانه از آن استفاده می كنند. مهمترین كار استاد طی این سال ها ابداع یك لوله حلقی جدید برای تهویه تنفسی است. ابداعی كه به فاصله 30 سال از اولین اختراع دكتر تشید (لوله S شكل) اكنون به نتیجه رسیده است. «مدت ها بود كه پیدا كردن راهی برای لوله گذاری در موارد مشكل مثل اشكالات آناتومیك و غیره، فكر مرا به خود مشغول كرده بود. سرانجامیك لوله حلقی طراحی كردم كه دارای یك كاف حجیم است. (CPT = duffed pharyngeal tube) طی آزمایشات اولیه روی این لوله توانستم نشان دهم كه در مواردی كه لوله گذاری با لوله تراشه موفق نیست.این لوله می تواند راه هوایی را باز كند. مقاله ای راجع به این لوله تدوین كردم و برای مجله BJA (British Journal of Anesthesia) ارسال كردم كه در شماره اكتبر 2000 به چاپ رسید.» این اختراع دكتر تشید بار دیگر توجه  صاحبنظران جهانی به موقعیت فعلی و آینده لوله های هوایی جلب كرد. به طور یكه مقاله سردبیری مجله BJA به این موضوع اختصاص یافت. همچنین رتبه دوم ابداع و اختراع دومین جشنواره ابن سینا (بهمن 1379) را نصیب استاد كرد. (لازم به ذكر است كه این جشنواره رتبه اول نداشت). دكتر تشید بعد از بازنشستگی در سال 1373، 7 مقاله تحقیقی را در شش سال اخیر به چاپ رسانده است. Bottom of Form

 



درباره وبلاگ


این وبلاگ با همکاری و تلاش چند نفر از دانشجویان رشته هوشبری دانشکده پیراپزشکی گراش با هدف اطلاع رسانی مسایل مرتبط با بیهوشی راه اندازی شده، امید است با نظرات خود ما را در این راه یاری کنید.

مدیر وبلاگ : دانشجویان هوشبری دانشکده گراش
نظرسنجی
به نظر شما بهترین استاد دوره کارشناسی کی بود؟













جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
هوشبری 87