تبلیغات
دانشجویان هوشبری دانشکده گراش ورودی 87 (ASGU) - بیهوشی در بیماران خاص
 
دانشجویان هوشبری دانشکده گراش ورودی 87 (ASGU)
هرگز نمیرد انکه دلش زنده شد به عشق
 
 


دغدغه های بیهوشی در همه مردم وجود دارد ولی متاسفانه می بینیم که بعضی به صورت غیرعلمی این دغدغه ها را بزرگ جلوه می دهند. بر مبنای آمارهای جهانی مرگ و میرهایی که در حین بیهوشی اتفاق می افتد فقط و فقط از هر ده هزار مورد یک مورد است، یعنی آمار بسیار کمی از مرگ و میرها ناشی از بیهوشی رخ می دهد.

اما در مورد افرادی که می خواهند بیهوشی بگیرند و بیماری های خاصی هم دارند (مانند بیماران مبتلا به دیابت، بیماران قلبی و غیره) باید گفت چون روش های بیهوشی بسیار مدرن شده اند و گازهای جدیدی در دسترس قرار گرفته اند، درصد خطر بیهوشی باز هم از آنچه بوده، ناچیزتر شده است. در اینجا مهم ترین نکته، آگاهی متخصص بیهوشی از وضعیت کمی و کیفی بیماری هایی است که فرد داوطلب عمل جراحی و بیهوشی به آن مبتلاست....

پیش از اعمال بیهوشی، حتما و حتما باید توسط متخصص بیهوشی معاینه و بررسی شوید. بیماری های خود را با او در میان بگذارید تا با توجه به آنها تمهیدات خاصی در نظر گرفته شود و روش بیهوشی متناسب برای شما توضیح داده شود. این توضیحاتی که توسط پزشک متخصص بیهوشی ارایه می شود، می تواند از استرس شما بکاهد و این امر نیز به کاهش مرگ و میر کمک شایانی می کند. آگاهی بخشی به مردم در این زمینه چه توسط رسانه ها و چه مطبوعات الزامی است چون از قدیم هم شما این جمله معروف را شنیده اید که یک جراحی بد با بیهوشی خوب شاید عوارض خطرناکی نداشته باشد اما یک جراحی خوب با بیهوشی بد می تواند نتایج فاجعه آوری داشته باشد.

برخی معیارها برای تعیین ریسک پذیری بیماران وجود دارد که بر اساس سن، جنس، بیماری های همراه، اورژانس بودن یا نبودن بیمار تعریف می شود و در غالب اطلاعات کمی مدنظر قرار می دهند و مطابق با وضعیت کیفی هر بیمار جمع بندی می شود و با توجه به آن بیهوشی مناسب هر فرد در نظر گرفته می شود. جالب است بدانید عاملی که سبب ساز ریسک ناشی از بی هوشی می شود، خود بیماری نیست، بلکه ناآگاهی متخصص بیهوشی از آن بیماری ها و اطلاعات کلینیکی و پاراکلینیکی اوست.

پس تاکید می کنم برای جلوگیری از هرگونه مشکل احتمالی باید فرهنگ سازی بیشتری صورت بگیرد تا به پیشبرد و مفهوم بخشی کلینیک های بیهوشی بیمارستان ها چه دولتی و چه خصوصی منجر شود. در افکار عمومی نسبت به دو بیماری قلبی و ریوی حساسیت بیشتری وجود دارد چون گازهای بیهوشی از طریق ریه اعمال می شوند و تنفس مصنوعی که در حین بیهوشی تجویز می شود نیز نیازمند آن است که متخصص بیهوشی از سلامت ریه ها باخبر باشد لذا برای هر بیمار که احتمال مشکل ریوی می دهیم، در قالب تست های ریوی، آنالیز گازهای خون شریانی، اسپیرومتری و دیگر بررسی ها، سعی می کنیم از وضعیت او آگاه شویم.

حتی برای پیگیری درمان های لازم، گاهی متخصص بیهوشی می تواند عمل جراحی انتخابی را به تعویق بیندازد. این اقدام دو فایده دارد، اول اینکه طبیعتا خطرات ناشی از بیهوشی او کمتر می شود و در ثانی از نظر بودجه درمانی بهداشتی که بر سیستم آن جامعه تحمیل می شود صرفه جویی خواهد شد. البته متاسفانه به دلیل سیکل ارجاع اشتباه و معیوب موجود در سیستم پزشکی ما اکثر مواقع هزینه های بی جهتی به افراد تحمیل می شود که هیچ ضرورتی ندارد.

در یک سیستم اصولی ارجاع، وقتی جراح تصمیم به جراحی می گیرد، بیمار را به متخصص بیهوشی ارجاع می دهد تا با توجه به علم خود در نظر بگیرد آیا آمادگی لازم را دارد یا خیر؟ سپس در صورتی که متخصص بیهوشی لازم بداند بیمار را به متخصص قلب، داخلی، فرد و یا دیگر همکاران برای مشاوره ارجاع می دهد اما متاسفانه گاهی شاهدیم بیمار داوطلب جراحی را تحت مشاوره های غیرضروری و انواع تصویربرداری ها و آزمایش ها قرار می دهند که هم او را از این سیستم ارجاع غلط متضرر می کنند و هم به بودجه درمانی کشور ضربه می زنند. در کنار این موضوع، آنچه باعث خوشحالی است اینکه به دلیل پیشرفت های خوب و ایمن بودن بیهوشی به افراد مختلف واجد بیماری های گوناگون مانند آسم، مشکلات قلبی، دیابت و غیره می گوییم که نباید از بیهوشی بترسید و برای بیمار بودن تان از انجام جراحی های ضروری امتناع کنید یا آن را به تعویق بیندازند.

با دادن اطلاعات کافی به متخصص بیهوشی می توانید آسوده باشید که او تمهیدات مناسب در نظر می گیرد.

مثلا برای بیمار دیابتی، گذشته از کنترل قندخون، نارسایی ارگان های نهایی (از عوارض دیابت است) در نظر گرفته می شود. ارگان های نهایی مثل قلب و عروق و کلیه این بیماران می تواند به خاطر عوارض دیابت آسیب دیده باشد و یا در سیستم سمپاتیک و پاراسمپاتیک آنها مسایلی مانند افت ناگهانی فشار، عدم کنترل فشار و پاسخ های ناهنجار نسبت به داروهای بیهوشی وجود دارد که متخصص بیهوشی به راحتی می تواند با تجویز برخی داروها پیش از بیهوشی و در نظر گرفتن تکنیک های خاص حین بیهوشی، از این موارد پیشگیری کند. حتی در فاز بعد از بیهوشی و ریکاوری هم تغییراتی نسبت به افراد عادی وجود دارد که مطلع بودن پزشک از بیماری فرد، همه اینها را رفع می کند.

ما در مشاوره، به بیمار قلبی می گوییم دستورات دارویی و غیردارویی متخصص قلب خود را پیگیری کند. حس کند هر زمان امکان دارد در معرض بیهوشی قرار بگیرد، چه جراحی انتخابی و چه اورژانسی، پس همه مدارک پزشکی شامل تست ورزش، آنژیوگرافی و کل پرونده پزشکی را حفظ کند تا به موقع در اختیار پزشک بگذارد تا تکنیک بیهوشی خود را با توجه به اطلاعات کمی و کیفی تنظیم کند. در مورد بیماران ریوی هم همین طور باید درمان ها را منظم زیر نظر پزشک خود انجام دهد و از پزشک جراح بخواهد او را به متخصص بیهوشی ارجاع دهد، سپس پرونده پزشکی خود را در اختیارش بگذارد تا پزشک بیهوشی هر آنچه لازم است درمورد او بداند را مدنظر قرار دهد.

دکتر افشین جعفرزاده
متخصص بیهوشی و استادیار دانشگاه علوم پزشکی تهران



درباره وبلاگ


این وبلاگ با همکاری و تلاش چند نفر از دانشجویان رشته هوشبری دانشکده پیراپزشکی گراش با هدف اطلاع رسانی مسایل مرتبط با بیهوشی راه اندازی شده، امید است با نظرات خود ما را در این راه یاری کنید.

مدیر وبلاگ : دانشجویان هوشبری دانشکده گراش
نظرسنجی
به نظر شما بهترین استاد دوره کارشناسی کی بود؟













جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
هوشبری 87